تبليغاتX
خانه ی دوست اینجاست

خانه ی دوست اینجاست
پشت هیچستانم

 

به سراغ من اگر می آیید

پشت هیچستانم،

                   پشت هیچستان جایی است

پشت هیچستان رگهای هوا

                   پر قاصدکهایی است

که خبر می آرند

                   از گل واشده دورترین بوته خاک

روی شن ها هم

                   نقشهای سم اسبان سواران ظریفی است که صبح

به سر تپه معراج شقایق رفتند

پشت هیچستان چتر خواهش باز است.

تا نسیم عطش در بن برگی بدود

زنگ باران به صدا می آید

آدم اینجا تنهاست

و در این تنهایی سایه نارونی تا ابدیت جاری است

به سراغ من اگر می آیید

                   نرم و آهسته بیایید

که مبادا ترک بردارد

چینی نازک تنهایی من.

 

 

سهراب

 

 

+نوشته شده در جمعه یکم آذر 1387ساعت9:58توسط رمضانی |