تبليغاتX
خانه ی دوست اینجاست

خانه ی دوست اینجاست
حس عجیب
 

قلمم می گرید

 نفسم می گیرد

 و در آن دور دستها تو را می خواند

 قلمم می گرید

 دلم می نالد

 عجیب می جوشد

 و چنین می گوید:

 این چه حسی است؟

اشک در آن موجی از عمق وجود است

زبان می سراید خوشتر

                           گاهی اوقات لبم می خندد

                                                       خیلی وقتها قلمم می گرید

                                                                                 و .........

یادم آمد عشق است.

 عشق عجیب است و عجیب تر حسش

 هر دو از فلسفه خاطره ها می گذرند

 و به تاریخ و جودم که در این نزدیکی می ریزند.

+نوشته شده در جمعه سوم آبان 1387ساعت11:18توسط رمضانی |